Wel of geen WWIK? Wat vinden we?

[Redactie CIN]

Afgelopen december werd naar buiten gebracht dat de ministerraad heeft ingestemd met een voorstel van staatsecretaris De Krom van Sociale Zaken en Werkgelegenheid om de Wet Werk en Inkomen Kunstenaars (WWIK) per 1 januari 2012 te beëindigen.

De regeling waarbij kunstenaars, die zich niet in hun eigen levensonderhoud kunnen voorzien, de mogelijkheid hebben om binnen een periode van van tien jaar een aanvulling op het inkomen te ontvangen gedurende maximaal vier jaar zal afgeschaft worden.

En nu er met het voorstel is ingestemd door de ministerraad laait de discussie op. Want afschaffing van deze wet zal dus vanaf 2010 een einde betekenen aan de uitzonderingspositie voor kunstenaars in de sociale zekerheid. Het kabinet is van mening dat er voor kunstenaars dezelfde regels moeten gelden als voor andere ondernemers en werknemers en dat daarom een aparte voorziening als WWIK niet in het regeerakkoord past. Daarnaast wordt aangegeven dat afschaffing van WWIK beter in lijn is met het kabinetsstandpunt dat de sociale zekerheid alleen bestemd is voor degenen die echt niet kunnen werken.

Voordelen van de afschaffing zijn volgens het kabinet de administratieve lastenvermindering voor de twintig centrumgemeenten die verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van deze regeling. Volgens het kabinet leidt het bovendien tot een structurele bezuiniging van € 10 miljoen op de begroting van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.   

Als reactie op het afschaffen van de regeling klinkt er ook een tegengeluid. "Meer dan de helft van de kunstenaars werkt als zelfstandig ondernemer. Dankzij ondersteuning via de WWIK leren ze op eigen benen te staan. Juist het versterken van het ondernemerschap moet dit kabinet toch aanspreken. Ondernemerschap staat immers met hoofdletters geschreven in het regeerakkoord," aldus Jo Houben, directeur Cultuur-Ondernemen.

 

Bron: Rijksoverheid / Cultuur & Ondernemen

[Lotte van Wulfften Palthe]

Het blijft een moeilijk vraagstuk wat mij betreft. Ik ben zelf net uit de WWIK gezet doordat ik mijn progressie eis van het tweede jaar niet heb gehaald. Door het uitblijven van opdrachten, grotendeels te wijten aan De Economische Crisis, koos ik ervoor om eigen projecten te starten. Zo zou ik in ieder geval nog mijn cv opbouwen. Dat betekent echter dat ik al mijn inkomsten weer terug pompte in mijn bedrijf. Naast droge boterhammen leverde me dat inderdaad niet de vereiste winst van 4400,- euro. Maar dat lijkt me niet vreemd voor een opstartend, creatief eenmans bedrijf. Deze ondernemende instelling wordt dus niet gewaardeerd in de huidige WWIK.

 

Mijn stellingname is dat de WWIK wel degelijk zijn noodzakelijke functie heeft. Juist nu. Kunstenaars en designers worden opgeleid tot mensen die met een ander filter naar de wereld kijken dan de meeste mensen dat doen. Dat filter is nu bij uitstek nodig om alle overheden, gemeentes, bedrijven te helpen bij de broodnodige innovatie! Design thinking is absoluut noodzakelijk om bedrijven actueel te houden en snel te reageren op een constant veranderende tijd ZONDER daarbij je identiteit te verliezen. Waar wij als designers echter niet voor worden opgeleid is zakelijk denken en doen. Dat komt doordat alle tijd tijdens de opleiding gaat naar jouw eigen ontwikkeling, jouw visie, jouw manier van werken. Het is fantastisch dat er al die jaren een regeling is geweest die inzag wat de potentie en toegevoegde waarde daarvan is op de lange termijn voor onze economie. Jammer dus dat deze regering dat niet meer lijkt te zien.

 

Ik pleit voor het voortbestaan van de WWIK, maar wél in een andere vorm. Geef niet direct de WWIK met als enige eis een diploma. Kwaliteit staat altijd voorop! Richt het meer in als een soort subsidie die je kan krijgen. Hetzelfde geld blijft beschikbaar, maar voor minder mensen. Om de WWIK te krijgen moet je een ondernemingsplan overleggen met bijbehorende motivatie hoe het geld je gaat helpen in de ontwikkeling van je beroepspraktijk.